AI-gebruik Zuhal
Humor zit soms in een onverwacht hoekje. Toen ik gisterenavond het meest recente rapport over de rationalisering binnen het volwassenenonderwijs las heb ik even hardop moeten gniffelen. Niet om de inhoud van het rapport, maar wel om de overduidelijke AI-zinnetjes die abusievelijk waren ontsnapt aan de aandacht van de minister, haar kabinet, en de onderwijsadministratie. “Sorry, ik kan het document momenteel niet uitlezen” is immers geen beleidsaanbeveling. En “ of concrete hervorming. En “Als je wilt kan je de relevante tekst ook hier plakken” zal geen knelpuntberoepen invullen.
We mogen er eens mee lachen. Want er is uiteraard niks mis met het gebruik van AI, ook niet door de overheid. En iedereen maakt al eens een foutje. Wat wel cruciaal is, is om transparant te zijn over het gebruik van AI. De technologie is deel van ons leven en gaat niet meer weg. Bedrijven hebben al tal van ethische charters en vaste opleidingsmomenten, de overheid mag niet achterblijven. Kleine foutjes zoals deze lijken onschadelijk, maar we moeten durven vragen of er geen grotere risico’s achter schuilen. Kunnen we er vanop aan dat alle inhoudelijke keuzes door een mens werden gemaakt? Was het eens mens die budgetten heeft geschrapt, en dus heeft nagedacht over de effecten daarvan op andere mensen? Hoe garanderen we dat het politieke denkwerk niet uitbesteed wordt aan robots?
Iedere minister bepaalt in grote mate zelf hoeveel AI hij of zij toelaat in beleidsbeslissingen en -documenten. Niet zo lang geleden zei Zuhal Demir nog dat ze principieel tegen AI is, en dat ze zelfs niet zou weten hoe ze ChatGPT moet gebruiken. Op die manier dreig je als minister natuurlijk de boot te missen. Niet alleen binnen de eigen administratie, maar vooral ook voor de jongeren die vandaag moeten leren werken met AI zodat ze het later in hun jobs verstandig en nuttig kunnen gebruiken.
Op dat vlak beginnen we gelukkig een kentering te zien. De onderwijsadministratie werkt al efficiënter dankzij AI. Kleine kinderziektes zoals een onoplettendheid voor publicatie kan je makkelijk rechtzetten en vergeven. Veel belangrijker is dat Demir stilaan ook werk maakt van een visie op AI in de klas. Enkele maanden geleden liet ze optekenen dat ze zelf zweert bij pen en papier op school, in plaats van computers. Vorige week stelde ik haar opnieuw vragen daarover in het parlement, en de toon is veranderd: AI biedt kansen, en we moeten leerlingen én leerkrachten handvaten geven om ermee om te gaan. Dat is al lange tijd ons pleidooi, het is een goede zaak dat de minister nu volgt. Ook al voel ik nog heel wat terughoudendheid en vrees voor het nieuwe, ik zal ervoor blijven pleiten om de toekomst te omarmen!
P.S.: En aan deze tekst kwam geen AI te pas
