Dit ruikt naar vriendjespolitiek
Minister Demir heeft een wedstrijd georganiseerd waar iedereen aan mocht meedoen, maar slechts één iemand mocht winnen. Ik eis een onderzoek door het Rekenhof.
Binnenkort zullen onze kinderen in het basisonderwijs zich meer gaan focussen op kennis zoals wiskunde en Nederlands, dankzij de nieuwe minimumdoelen. Althans, dat is de bedoeling. Maar de uitrol loopt vertraging op, door gepruts van de minister van onderwijs. Binnen de meerderheid is de breuk compleet, met verwijten over en weer.
Een klein jaar geleden keurden we het nieuwe kennisrijk curriculum goed in het parlement. Ook wij als oppositie, want kennis is cruciaal. Toch waarschuwden we de minister toen al om voorzichtig te zijn: om die nieuwe doelen in de klas te krijgen was nog veel werk nodig. Vandaag zien we jammer genoeg dat het hele verhaal in de soep draait. De Inspectie voor Financiën zegt zelfs ronduit dat hier geen goed beleid is gevoerd, en de coalitiepartners van de minister spreken over vriendjespolitiek. Wat is er aan de hand?
Om de nieuwe minimumdoelen uit te rollen besloot de minister om een nieuw expertisecentrum op te richten dat een aantal zogenaamde inspiratiescholen zou begeleiden om een pioniersrol te spelen. Ik zou dat zo niet hebben aangepakt – er bestaat immers al een ervaren centrum, Leerpunt – maar daarover kan je discussiëren. Wat echt problematisch is, is dat de minister in eerste instantie een overheidsopdracht uitschreef voor 10 miljoen euro, maar die opdracht plots pauzeerde en vervolgens weer introk.
De minister wist namelijk al vooraf erg goed wie ze als winnaar uit de bus wilde zien komen: de Thomas Morehogeschool. En toen die niet intekenden op de aanbesteding, zette ze de procedure stop. In de plaats daarvan gaf ze een cheque voor meer dan 8 miljoen aan de hogeschool, in de vorm van een subsidie.
Begrijp me niet verkeerd, ik heb niks tegen Thomas More. Maar zij zijn niet de enige expert in dit land. Twee andere consortia hadden wél ingetekend op de aanbesteding, maar toch werden zij gewoon aan de kant geschoven. De minister was niet geïnteresseerd, het geld moest en zou naar Thomas More gaan. De voorwaarden van de overeenkomst werden zelfs stevig afgezwakt. Welk signaal geef je daarmee aan die andere experten, die wel klaar waren om de oorspronkelijke opdracht uit te voeren? De Inspectie voor Financiën is ook hier duidelijk: dit kan juridisch aangevochten worden.
Dit type opdrachten is simpelweg niet iets wat je met een subsidie regelt. Podcasts maken, boeken vertalen, een congres organiseren: heel wat mensen kunnen dat. Dan schrijf je een opdracht uit en laat je de markt spelen. Net daarom is het zo vreemd dat er eerst een aanbesteding werd uitgeschreven, om dan ingetrokken en vervangen te worden door een subsidie. Aan interne regeringsdocumenten hangt op zijn zachtst gezegd een heel erg grote geur van vriendjespolitiek.
De minister heeft een wedstrijd georganiseerd waaraan iedereen mocht meedoen, maar slechts één iemand mocht winnen. En toen die niet zou winnen, zette ze de wedstrijd stop. Mocht de PS dit in Wallonië doen ben ik benieuwd hoe de minister en haar partij dat dan zouden noemen.
Als liberalen eisen wij daarom een onafhankelijk onderzoek door het Rekenhof, om iedere steen om te draaien.
