›› Home ›› Bio

Bio

Wie ben ik? Op 1 juni 1981 werd ik geboren in de materniteit van Roeselare, als eerste en enige kindje van Walter D’Hose en Leentje Froyman. Mijn papa, een geboren en getogen Oost-Vlaming uit Brakel, kwam enkele jaren eerder in de ‘West vlaanders’ wonen, dichtbij zijn grote liefde Leentje. Ik groeide op in Pittem, waar het bedrijf van mijn ouders gevestigd was, en verhuisde later naar Roeselare.

In de lagere school was ik een behoorlijk ijverige leerlinge met goede punten. Voor mijn middelbare studies werd ik naar ‘de Latijnse’ gestuurd, in het Bisschoppelijk Lyceum der Grauwe Zusters.. In een blauw-wit uniform en een geruite schort, werden de Latijnse naamvallen er door de ‘nonnekes’ in gestampt. Na zes jaar het strenge regime van de ‘Grauwe Zusters’ (what’s in a name?...) te hebben doorstaan haalde ik mijn diploma Latijn-Moderne Talen.

Op mijn zestiende ontdekte ik de politiek. Mijn ouders waren lid van de toenmalige PVV en af en toe ging ik mee naar de jaarlijkse BBQ van de afdeling. Al snel had ik de microbe te pakken en enkele jaren later werd ik lid van Jong VLD Roeselare. Gebeten door ‘de politiek’ besliste ik daarenboven om Politieke en Sociale Wetenschappen te studeren in Gent.

Het eerste jaar pol&soc was een grote flop op studiegebied, maar een nog groter succes op gebied van ‘public relations’, na een jaar op kot had de Overpoort geen geheimen meer voor mij... Na mijn lesje in het eerste (bis-) jaar te hebben geleerd vond ik de daaropvolgende jaren de perfecte balans tussen studeren, uitgaan en Jong VLD Roeselare, waarvan ik ondertussen voorzitter was. Uiteindelijk studeerde ik af met grote onderscheiding, een prestatie waar ik vandaag nog steeds trots op ben.

 

Na mijn studies kon ik meteen aan de slag als medewerker van toenmalig viceminister-president Fientje Moerman. Al snel leerde ik het klappen van de politieke zweep kennen en deed ik veel interessante ervaring op aan de zijde van een verstandige vrouw als Fientje. Toenmalig kabinetschef Gwendolyn Rutten, geloofde in mijn capaciteiten en ik werd benoemd tot politiek secretaris van Fientje. Het toenmalige kabinet bestond uit een bonte bende jonge mensen, en ik denk nog altijd met een brede glimlach terug aan mijn ‘Brusselse kabinetsjaren’. Maar Gent lonkte...

Op de universiteit was ik dolverliefd geworden op het fantastische Gent. Na mijn studies duurde het dan ook niet lang voor ik het Roeselaarse ouderlijk huis omruilde voor een stekje in Gent (met de nodige traantjes - ik ben nog steeds een mama’kindje). In Gent sloot ik mij al snel aan bij Jong VLD Gent. De toenmalige voorzitter, Carl De Decker, ging op ‘pensioen’, ik adopteerde zijn baby’tje en werd voorzitter van onze geliefde afdeling. Met een compleet nieuwe ploeg timmerden we aan de weg en loodsten we Jong VLD Gent het digitale tijdperk in. We startten een website op, Facebook, YouTube filmpjes, en de rest is geschiedenis. Bijna zes jaar later zijn we de grootste afdeling van Vlaanderen.

Ook op professioneel vlak kwam Gent in beeld. In 2007 werd ik door de toenmalige eerst schepen en schepen van de Haven en Innovatie, Sas van Rouveroij gevraagd om op zijn kabinet te komen werken. Een kans die ik niet kon laten liggen, en dus nam ik afscheid van mijn Brusselse collega’s om de Gentse uitdaging aan te gaan. Voor de eerste keer was er in Gent een schepen van innovatie, en ik mocht het eerste innovatiebeleidsplan schrijven en het beleid mee uitzetten. Later werd ik kabinetschef van Sas en kreeg ik er ook nog de haven als bevoegdheid bij. In het kabinet, een mix van jong geweld en nestors met pakken ervaring, beleefde ik fantastische tijden. In 2009 werd Sas verkozen tot Vlaams volksvertegenwoordiger. Hij besloot om voluit voor zijn Brussels mandaat te gaan en ik volgde hem als zijn medewerker. Ondertussen is Sas Open Vld fractieleider in het Vlaams Parlement geworden en ben ik nog steeds zijn trouwe rechterhand.

In 2012 zette ik zelf de stap naar de actieve politiek. Op 14 oktober werd ik met 1.773 voorkeurstemmen rechtstreeks verkozen in de Gentse gemeenteraad.

Voor de Vlaamse en federale verkiezingen van mei 2014 werd ik verzocht de vijfde plaats van de Kamerlijst te verdedigen. Met veel passie en samen met mijn 'pink' campagneteam zette ik een score neer van 9.325 voorkeursstemmen! 

Na de Vlaamse en federale verkiezingen mocht Open Vld de minister van Cultuur leveren. Sinds augustus 2014 ben ik adjunct-kabinetschef van minister van Cultuur, Media, Jeugd en Brussel Sven Gatz.

Voor de werking van deze website en om uw surfervaring te verbeteren worden cookies gebruikt. Meer info.